Infectieuze Mononucleosis (ziekte van Pfeiffer, kissing disease), ook bekend als MI of glandulaire koorts, is een infectie die vaak wordt veroorzaakt door het Epstein-Barr-virus (EBV). De meeste mensen worden als kind met het virus besmet. De ziekte veroorzaakt dan weinig of geen symptomen. Bij jonge volwassenen leidt de ziekte vaak tot algehele malaise, koorts, keelpijn, vergrote lymfeklieren in de nek en vermoeidheid. De meeste mensen herstellen binnen twee tot vier weken; een moe gevoel kan echter maanden aanhouden. De lever of milt kan ook opgezwollen raken. Zeldzame complicaties zijn hematologische afwijkingen, myocarditis, miltruptuur, hepatitis, neurologische complicaties en het ontstaan van zeldzame vormen van kanker zoals het Burkitt-lymfoom en neus- en keelkanker. Meer ziekten, ook huidziekten worden in verband gebracht met EBV maar de bewijsvoering is moeilijk.
#18 Herpes Simplex Virus
Herpessimplexvirussen behoren tot de familie van de herpesvirussen. De officiële benaming van herpesvirussen die infecties veroorzaken bij de mens is humaan herpesvirus (HHV), waarbij elk type een nummer heeft gekregen. Bekende ziektebeelden zijn:
1. Koortslip (herpes labialis)
2. Soa (herpes genitalis)
3. Waterpokken (zostervirus)
4. Gordelroos (zostervirus )
5. Mononucleosis infectiosa (epstein-barrvirus)
6. Ziekte van Pfeiffer (epstein-barrvirus)
7. Cytomegalovirus (CMV)
8. Zesde ziekte (HHV-6)
9. Kaposi sarcoom (HHV-8). Er is een toename aan herpessimplexvirussen waargenomen na het doormaken van een Covid-19 infectie en na een Covid-19 vaccinatie.
#15 DUO CRP + hs-CRP (acuut + sluimerend)
Deze duo test meet een acute- en een sluimerende ontsteking. Een CRP meting bij een vermoeden van een acute infectie ergens in het lichaam. Maar ook om het herstel bij een behandeling te volgen, zoals bij de behandeling met een ontstekingsremmend medicijn. Bij patiënten die een operatie hebben ondergaan wordt het CRP gecontroleerd, om te kijken of er een infectie na de operatie is. hs-CRP is een meer gevoelige bepaling voor het meten van het risico op hart- en vaatziekten. Hiermee kunnen zeer laaggradige ontstekingsreacties aangetoond worden. Laaggradige ontstekingen worden ook wel eens 'stille', 'sluimerende' of 'chronische' ontstekingen genoemd. Een positieve uitslag van deze DUO test, kan wijzen op een verhoogd risico op aderverkalking (atherosclerose) en hart- en vaatziekten. Maar ook op een chronisch ontstekingsproces door allergie of voedingsintolerantie.
#14 hs-CRP - high sensitive CRP (stille ontsteking)
hs-CRP is een meer gevoelige bepaling voor het meten van het risico op hart- en vaatziekten. Hiermee kunnen zeer laaggradige ontstekingsreacties aangetoond worden. Laaggradige ontstekingen worden ook wel eens 'stille' of 'chronische' ontstekingen genoemd. Men heeft dan vaak langdurige, soms onverklaarbare klachten. De klachten uiten zich niet in heftige reacties die normaal bij een ontsteking verwacht worden, zoals bijvoorbeeld koorts of hevige pijn en zweten. Vermoed wordt dat laaggradige, chronische ontstekingen een belangrijke rol spelen bij het proces van aderverkalking, wat toekomstige coronaire aandoeningen bij ogenschijnlijk gezonde personen zou kunnen verklaren.
Daarnaast vinden we 'stille' ontstekingen vaak in het ademhalingsgebied en het maag-darmkanaal als gevolg van allergieën en voedingsintoleranties.
#13 CRP - C-reactief proteïne (acute ontsteking)
CRP is een eiwit dat bij infecties door de lever wordt aangemaakt (acuut fase eiwit). Een verhoogde CRP waarde geeft een aanwijzing over de aanwezigheid van een ontstekingsproces in het lichaam bijvoorbeeld bij een bacteriële of virale infectie. Het CRP-gehalte is ook verhoogd bij grote operaties, ernstige verwondingen of bij ontstekingen van slagaders bij het hart. De CRP test is een algemene bepaling, deze test toont geen ziekte of aandoening aan. CRP is behulpzaam bij het opruimen van ziekteverwekkers en activeert het immuunsysteem. Wanneer er veel CRP in het bloed aanwezig is, kan dat een reactie geven op het immuunsysteem, doordat het de beschadigingen in het lichaam gaat aanpakken.
#12 DUO D-dimeer + Troponine (hart-vaatschade)
#11 Troponine (hartspier eiwit)
Troponine is een eiwit dat in iedere hartspiercel voorkomt. Bij schade aan het hart lekken deze eiwitten naar de bloedvaten en is dus meetbaar in het bloed. Een verhoogde troponineconcentratie in het bloed wordt daarom gebruikt om bijvoorbeeld de diagnose van een hartinfarct vast te stellen. Een toename in troponine kan ook worden gemeten na inspanning of frequent sporten en hoeft dus niet te duiden op een hartinfarct.
#10 D-dimeer (stollingsfactor)
myocarditis/pericarditis bloedstollingsindicator
#09 DUO Hb + Ht + Ferritine (ijzer)
Vermoeidheid & Kortademigheid
#08 Ferritine (ijzer)
Deze test meet de hoeveelheid ferritine in bloed. Ferritine is een eiwit dat wordt gebruikt om ijzer op te slaan. IJzer is nodig voor de aanmaak van rode bloedcellen (hemoglobine) in het beenmerg.
Een te laag ferritine in het bloed wijst op een ijzertekort. Dit kan ontstaan door slechte voeding, overmatig bloedverlies of te weinig ijzeropname in de darmen. Klachten die passen bij bloedarmoede zijn moeheid, kortademigheid en duizeligheid. Een te hoog ferritine kan gevonden worden bij ziektes, waarbij te veel ijzer in het lichaam aanwezig is. Het wordt dan opgestapeld in de cellen. Ferritine kan ook verhoogd zijn bij ontstekingsprocessen. Klachten die passen bij ijzerstapelingsziekte zijn moeheid en pijn in gewrichten.
